Prawo przyciągania powszechnego cz. 9

Karol II dostarczył HaIIey’owi wszystkiego, co okazało się potrzebnym do spełnienia powziętego przez astronoma zamiaru udania się na wyspę św. Heleny w celu robienia tam obserwacji niebieskich. Podczas pobytu swego na tej wyspie Halley określił położenie 341 gwiazd południowych i był jedynym astronomem, który miał możność obserwowania 28 listopada 1677 r. zupełnego przejścia Merkurego przed tarczą słoneczną. Po powrocie do kraju w r. 1678 wybrany został na członka Towarzystwa królewskiego w Londynie; w r. 1713 został sekretarzem tej instytucji.

Halley podał w r. 1716 metodę wyznaczania paralaksy Słońca i, co za tym idzie, odległości tego ciała od Ziemi, opartą na obserwacji przejścia Wenery przed tarczą Słońca, zjawiska, które zdarza się tylko 2 razy w przeciągu stulecia. W r. 1743 Delisle zaproponował inną metodę.

Starożytni uważali gwiazdy za stałe. Halley ogłosił w roku 1718, że Syriusz, Arkturus i Aldebaran posiadają ruch własny, aczkolwiek bardzo powolny, a Cassini II potwierdził (1738) w sposób niezbity prawdziwość tego poglądu. Nadto Halley wypowiedział to śmiałe na owe czasy zdanie, że gwiazdy są słońcami, oświetlającymi inne niż nasz układy.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    wypożyczalnie samochodów szczecin
    wyszczuplanie łódź
    wyświetlacze led Warszawa
    wywiad gospodarczy poznań
    wywóz odpadów toruń
    wywóz śmieci łomianki
    wywóz śmieci wołomin
    wywóz śmieci ząbki
    wzory nagrobków
    zabiegi na zmarszczki