Prawo przyciągania powszechnego cz. 11

W r. 1748 Bradley ogłosił, że oś ziemska wykonywa w przeciągu lat mniej więcej 18, drobne wahnięcie, które nazwał nutacją, zależne głównie od przyciągania, wywieranego przez Księżyc na Ziemię.

Te dwa odkrycia posiadają wielką doniosłość, potwierdzają bowiem prawdziwość: systemu Kopernika, ruchu światła i prawa powszechnego przyciągania.

Po Bradley’u, kierownikiem Obserwatorium w Greenwich był Nevil Maskelyne (1732 – 1811) rodem z Londynu. Rozpoczął on w roku 1767 redagowanie „KaIendarza Żeglarskiego” i ogłosił ceniony bardzo katalog 34 gwiazd błyszczących.

Znane są doświadczenia, które Maskelyne robił w Szkocji w celu zmierzenia przyciągania gór na zasadzie sprawianego przez nie odchylenia pionu. Z doświadczeń tych wyprowadził on w roku 1774 wartość na średnią gęstość Ziemi.

Posługując się tak licznymi obserwacjami astronomicznymi Bradley’a, T. Mayer ułożył Tablice Księżyca do użytku żeglarzy; wydał je Maskelyne w r. 1767, po śmierci autora.

Jan Tobjasz Mayer (1723 –  1762), rodem z Marbach w Wirtenbergji, został mianowany w roku 1751 dyrektorem Obserwatorium w Gietyndze. Sprawdził on w r. 1748 prawa ruchu Księżyca, ustanowione przez D. Cassiniego, i dał w r. 1750 używaną do dziś dnia metodę badania libracji Księżyca.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    zaślepki na słupek ogrodzeniowy
    zawiasy nierdzewne
    zawiesia widłowe
    zawory kołnierzowe
    zawór antyskażeniowy ba
    zdjęcia Białystok
    Zdjęcia z drona warszawa
    zespół policystycznych jajników
    zestawy hydroforowe
    Zestawy prezentowe